Şekersiz hayat

Ek gıda maceramız başladı henüz Arya rafine şekerle tanışmadı, açıkçası şekersiz pekmez dışında ‘tatlı’ tat ile de tanışmadı.

Benim küçük bir hayalim var…  Arya’nın şekerle tanışmasını ve içli dışlı olmasını mümkün olduğunca geciktirmek istiyorum.

Bunu söylediğimde insanlardan değişik tepkiler aldım.. Bazıları ‘amaan saçmalama nasıl olsa yiyecek, nasıl olsa alışacak,boşveer’ dedi, bazılarıysa ‘şekerden kim fayda görmüş ooh iyi yapıyorsun’ dedi.

Ben de biliyorum ki belli bir yaştan sonra yeme konusunda onu yönlendiremeyeceğim ama en azından bir süre onu hazır gıdalardan (özellikle de bazı doktorların bile iyi bir şeymiş gibi önerdiği bebe bisküvilerinden), basit şekerlerden uzak tutmaya çalışacağım..

Neden mi.. Alın size bir dolu neden..         seker-300x300

Rafine edilmiş basit şekerler güzel tatları sayesinde çokça tüketilir ancak besin değeri olmadığı gibi, doygunluk hissi de vermez. Kan şekerini de hızla yükseltir sonrasında da hızlı bir düşüşe sebep olur. Rafine şeker tüketen çocukların kan şekerinde hızla yükselmeye bağlı hiperaktif davranışlar gösterdikleri, sonrasında da kan şekerinin hızla düşmesine bağlı depresif bir moda girdikleri de biliniyor.

Amerikan Pediatri Akademisi de çocukların rafine şekerden uzak durmasını öğütlüyor. Erken yaşta basit şeker tüketiminin diş çürüklerine, ileriki yaşlarda obezite ve obezite ilişkili hastalıklara, şeker hastalığı, kalp hastalıkları ve kansere kadar yol açabileceğini, ve ileride daha fazla şekerli gıda tüketme şeklinde bir davranış paterni oluşturacağını söylüyor. Meyve suyu konusunda ise 7 yaş altında günde 170 mililitre, daha büyüklerde de 350 ml’den daha fazla meyve suyu tüketiminin zararlı olduğunu vurguluyor.

Hal böyle olunca, rafine şekerin, sosyal olarak kabul edilebilecek en alt sınırda tüketilmesi (doğum günü ya da özel günlerde) taraftarıyım. Aslında, keşke yeterince karalı ve iradeli olabilsem de, ben de çıkarabilsem hayatımdan bu zararlıları..

Arya’nın ‘anne o çikolatayı istiyoruuumm’ diye tutturacağı günler de gelecek belki evet, ama bari o zamana kadar, en azından ipler benim elimdeyken (acaba ??) mümkün olduğunca uzak tutmak istiyorum kızımı..

 

Comments

  1. Kesinlikle katılıyorum. Deniz’in de hayatında da meyve dışında şekerli bir gıda yok. Çok nadir -o kadar dikkat etmeme rağmen- elimizde bir şey görür de isterse tattırıyorum ama olmayınca unutuyor, aramıyor. İleride nasılsa yiyecek, tutturacak korkusu bende de vardı ama bir arkadaşım beni bu konuda rahatlattı. 0-3 yaş arası damak tadı şekeri tanımazsa ileride tek tük canı çekse bile bağımlı olmaz. O yüzden bence doğru yoldayız 🙂 En ideali bizim de hayatımızdan çıkarmamız tabii, ama o da olur neden olmasın…

Speak Your Mind