Emzik meselesi

‘Uyumayan bebek’ yaptığımızı daha önceden bilmem kaç kere söylemiştim herhalde ..

Aslında uykusuzluk hikayemiz giderek değişen bir hal aldı. İlk 3 ay İzmir’in havasından mıdır, suyundan mıdır nedir, bazen aralıksız 6-7 saat bile  (şimdi söylediğime kendim bile inanamıyorum) uyuduğu olurdu Arya’nın.. Derken 4 aylık olduğunda uyku düzeni ciddi anlamda bozuldu, sallamadan emmeden asla uyumaz oldu. Bunlar bir yana, gece defalarca uyanıp emmeden de asla uykuya dalamayınca aslında en baştan beri kullanmayı istemediğim emziği hayatımıza sokmuştum.
Emziğin bazı açılardan zararlı olduğu pek çok çalışma ile kanıtlanmış ama bazı faydaları da var. Özellikle son zamanlarda psikoloji üzerine çalışanlar, emziğin bebeğin doğal emme içgüdüsünü tatmin ettiğini, güven hissi verdiğini, sakinleşip uyutmaya yardımcı olduğunu söylüyorlar. Ayrıca Amerikan Pediatri Akademisi’ne göre bebeklerde ani ölüm sendromu riskini de azaltan bir şey emzik… Bununla birlikte erken dönemde emzik kullananların anne memesini daha erken bıraktığı, uzun süre kullanımının ağız ve diş gelişimine zararları verdiği, V tipi üst çene gelişimi ve yüz yapısında bozulmaya, kulak-burun-boğaz sorunlarına, orta kulak iltihabı ve diğer üst solunum yolu enfeksiyonlarına daha sık yakalandıkları da biliniyor. Bana göre, devamlı (her ne kadar BPAsız da olsa) plastik, hem de hijyen sağlanması pek mümkün olmayan bir nesneyi bebeğin devamlı emmesi çok da hoş değil.aa

Ayrıca emziği bırakmak da bir o kadar zor bir durum diye düşündüğüm için uzun süre emziğe karşı mesafeli durdum. Ama sonuçta Arya’ nın memeyi emzik haline getirmesi ve yemekten çok sakinleşebilmek ve uykuya dalabilmek amacıyla memeyi kullanması üzerine emziğe başlamıştım. Aslında başlarda fena da değildi, gece uyanınca (birkaç kez) emziği ağzına veriyorduk ve uykuya devam ediyorduk. Derken işler değişti..  Arya ağzından emzik düştüğü anda ağlamak şartıyla (abatmıyorum) geçen gece 29 kez uyanınca ortada bir gariplik olduğunu düşünmeye başladım. Emzik sakinleştirici özelliğini kaybetmiş artık bağımlılık haline gelmişti, ağzından düşmesi Arya’da cinnete yol açıyordu.

Hal böyle olunca elimizi taşın altına sokalım ve küçük bağımlıyı (!) emzikten kurtaralım diye karar vermek zorunda kaldık. Aslında emziği bırakmak için doğru yaş 1-2 arası, tabi ne kadar erken bırakılırsa o kadar iyi. Ama bir o kadar da zor.. Resmen bir bağımlılığı yok etmeye çalışıyoruz, ben psikolog ya da psikiyatrist değilim o yüzden bu konuya hakim de değilim, bir şeyi bıraktırmak için en doğru yol nedir onu da bilmiyorum, ama bir gecede 29 kez uyanmakta zorlanan ve işe gitmek zorunda olan bir anneyim.. Bu sebeple emzikleri toplayıp kaldırdık. Sağ olsun annem de bize destek oluyor, gece uyanıp da emziğini bulamayan Arya’ yı sakinleştirmek ona kalıyor. Yaklaşık 3 gecedir emziksiziz, ve uyku sürelerimiz daha iyi.. Gece uyanınca tekrar dalmak zor oluyor onu da zamanla öğrenecek diye umuyorum. Neyin doğru neyin yanlış olduğunu tam bilemiyorum ama deneme yanılma yöntemiyle ilerliyoruz.

Belki ilerleyen günlerde vazgeçip yeniden başlayacağız, belki de uyku dolu gecelere kavuşacağız (hiç inanmadım ama) .. Yaşayıp görelim bakalım.. Hadi o zaman iyi geceler iyi uykular dünya..