Hiç bir şeyi bilemeyen anne

Bu hafta biraz yoruldum, evet biraz da bunaldım galiba.. Arya kızım ilk hastalığını geçiriyor ve ben ne yapacağımı bilemedim (aa hem çocuk doktoruyum diyor hem de ne yapacağımı bilemedim diyor cık cık cık !!! ) …

Evet işte bilemedim.. Daha mı kalın giydirsem, daha mı az dışarı çıkarsam, daha mı az insanların arasına soksam, durmadan ağzından burnundan öpmesem mi yoksa büyünce öptürmez zaten deyip daha mı çok öpsem, buhar makinası kullansam mı kullanmasam mı, AVM’lerde daha mı az gezdirsem, okaliptüs yağı kullansam mı kullanmasam mı, yanımda mı yatırsam yoksa düzenini bozmadan beşikte mi yatırsam, hasta olduğuna üzülsem mi yoksa amaan çocuktur hasta ola ola büyür mü desem bilemedim..

Bilemediklerim sadece bu kadar da değil.. Ek gıdaya başladım. Bir türlü yoğurdu sevdiremedim.. Önce bildiğin anne usulü mayaladım baktım ııhh ağzını açmıyor, sonra yoğurt makinası alıp 8 saate ayarladım baktım yine sevmiyor, sonra daha tatlı olsun diye 6 saate ayarladım, o sütle mayaladım bu sütle mayaladım ama nafile yoğurdu görünce suratında devamlı bir iğrenme hali.. Sonra içine pekmez kattım meyve kattım bana mısın demedi, en son teslim oldum, ara verdim biraz.. Bu konuyu da napacağımı bilemedim.

Aslında en çok bilemediğim kısım da işe başlıyor olmam.. Daha ek gıdaya bile alışamamışÂ kızımı bırakıp da işe nasıl gideceğim onu hiiç bilemedim 🙁 Çok şükür, benden de iyi bakacak annem var, gözüm arkada değil ama, zor işte zor zor zor …

Ee adı üzerinde ‘acemi anne’yim tabi ki bilemeyeceğim yaşayıp da öyle göreceğim..

Sonra ben de ‘aayy öyle çocuk mu yetiştirilir böyle yaap , aay çok ince giydirmişssin hasta olur o, aa yeleğini giydir, aa içine bez koy, aa sütün yetmiyodur mama ver bence, aa şöyle yap, aa böyle yap’ diye onun bunun işine karışacağım.

Şaka şaka yapmayacağım.. Herkesin kendi anneliğini kendi kendine öğrenmesine izin vereceğim..